แต่ก็มีอีกหลายคนที่เหงา ไม่มีกิจกรรมอะไรที่ต้องทำ นั่งฟังเพลง ดูทีวี ออกกำลังกาย วนไปเวียนมาอยู่อย่างนี้ทำให้สมองไม่มีการขยับขับเคลื่อนอะไร แต่มีเพียงอย่างเดียวที่จะกระตุ้นสมองให้คิดและทบทวน ค้นคว้าหาความสว่างให้สมองได้ซึมซับนำเอาความรู้ที่เราอยากรู้ แต่ที่ผ่านมามีหลายเรื่องที่ไม่รู้ เพราะปล่อยให้เวลาเดินผ่านไปโดยที่ไม่คว้าอะไรมาใส่สมอง

การอ่านหนังสือเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่เพิ่มปัญญาให้กับเราได้ ทำให้สมองคิด ทำงาน ไม่เฉาแห้งเหี่ยว และยิ่งมีภาวะของการติดเชื้อไวรัสเข้ามาด้วยแล้ว ยิ่งทำให้คนในประเทศกลุ้ม เหงา เปล่าเปลี่ยว ไม่รู้จะไปไหน ได้แต่นอนเฝ้าบ้าน การอ่านหนังสือเป็นเพียงตัวเลือกที่น่าสนใจ ไม่ต้องออกไปซื้อ ไม่ต้องไปร้านหนังสือ เปิดเวปสั่งออนไลน์ นอนอยู่บ้านรอรับหนังสือ เพียงแค่นิ้วคลิกสั่งเท่านั้น เราก็ได้หนังสือที่ชอบมาอ่าน

ผมคนหนึ่งที่ชื่นชอบการอ่านหนังสือ มีหลายแนวที่ผมค้นหามาอ่าน ไม่ใช่เป้นหนอนหนังสือ แต่เป็นการเติมความรู้ให้กับสมอง เวลาเราคุยกับใครจะได้ไม่ตกหรือพลาดเรื่องนั้นๆ คุณคิดเช่นผมหรือเปล่า! ยิ่งหนังสือเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ด้วยแล้ว ยิ่งทำให้เราไม่หยุดที่จะติดตาม หาซื้อมาอ่านเพื่อต้องการทราบถึงอดีตความเป็นมา เช่นเดียวกับหนังสือในหลวงในดวงใจ เล่มนี้ที่ผมหยิบมาบอกกล่าวเล่าให้ทุกท่านได้รับรู้ เป็นหนังสือที่น่าอ่าน น่าศึกษา และควรค่าแก่การเก็บไว้ อะไรที่เราไม่รู้และเกิดข้อกังขาในอดีต เล่มนี้จะบอกกล่าวเล่าอย่างละเอียด อ่านมาถึงบรรทัดนี้แล้ว เกิดความ “อยาก” รู้ใช่ไหม? ครับ งั้นผมจะหยิบยกบางช่วงบางตอนมาเขียนให้ทุกท่านได้อ่าน เพื่อเป็นแนวทางในการสั่งซื้อมาเก็บไว้เป็นของตนเอง

บุคคลสำคัญผู้สถาปนาราชวงศ์จักรีแห่งกรุงรัตนโกสินทร์นั้น ได้สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์เชียงแสน ราชวงศ์สุโขทัย อันประจักษ์ชัดว่า พระบุญญาบารมี อันเป็นกฤษดาภินิหารแห่งกษัตริย์ไม่เคยเสื่อมคลาย แม้จะผลัดเปลี่ยนอาณาจักรมาหลายยุคสมัยเป็นเวลากว่า 1,000 ปี ด้วยพระเดชานุภาพแห่งราชวงศ์นั้น ทำให้กษัตริย์สืบราชสันตติวงศ์ต่อมาอย่างยาวนานที่สุดในโลก กล่าวคือ เมื่อปลายรัชกาลสมเด็จพระบรมราชาที่ 4 หรือสมเด็จพระเจ้าตากสินได้เกิดเหตุการณ์สำคัญที่ทำให้มีการเปลี่ยนแผ่นดิน และได้มีการสร้างพระนครขึ้นมาใหม่ที่บางกอกฝั่งตะวันออก คือกรุงรัตนโกสินทร์ หรือกรุงเทพมหานคร พ.ศ.2325

สืบเนื่องมาจากราชวงศ์พระร่วงหรือราชวงศ์สุโขทัยนั้น (เป็นราชวงศ์เดียวกัน) นับตั้งแต่สมเด็จพระมหาธรรมราชา  หรือขุนพิเรนทรเทพ ผู้เป็นเชื้อสายของราชวงศ์สุโขทัยได้ครองราชย์เป็นกษัตริย์อยุธยา มีพระราชโอรสคือสมเด็จพระนเรศวร กับสมเด็จพระเอกาทศรถ ผู้สืบราชวงศ์สุโขทัยได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์

สมเด็จพระเอกาทศรถ มีพระมเหสีเป็นธิดาของพระยาราม เชื้อสายขุนนางมอญ ต่อมามีบุตรหลานสืบสกุลจนถึงกรมพระเทพามาตย์ (เจ้าแม่วัดดุสิต) ผู้ซึ่งมีบุตรคือ เจ้าพระยาโกษาธิบดี (เหล็ก) และเจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน)

สำหรับเชื้อสายสกุลวงศ์ของเจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) มีบุคคลที่น่าสนใจในสกุลคือ เจ้าแม่วัดดุสิต พระนามเดิมว่าหม่อมเจ้าบัว (บางแห่งว่าชื่อหม่อมเจ้าอำไพ) เป็นพระนมเอกของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช พ.ศ.๒๑๗๕ นัยว่าน่าจะเป็นพระราชธิดาของสมเด็จพระเอกาทศรถ และได้แต่งงานกับหม่อมเจ้าชายดำ (บางแห่งว่าหม่อมเจ้าเจิดอภัย หรือหม่อมเจ้าอภัย) มีบุตร ๓ คนคือเจ้าพระยาโกษาธิบดี (เหล็ก) ท้าวศรีจุฬาลักษณ์ (แช่ม) ได้สถาปนาเป็นสนมในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช และเจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) รับราชการเป็นราชทูตในตำแหน่งวิสูตรสุนทร  สมัย พระนารายณ์มหาราช ได้รับการแต่งตั้งให้เดินทางไปเจริญพระราชไมตรี ณ ราชสำนักของพระเจ้าหลุยส์ที่ ๑๔ แห่งฝรั่งเศส มีบุตร ๔ คน และบุตรชายคนที่สองชื่อ ‘ขุนทอง’ ได้รับราชการเป็นพระยาอัษฎาเรืองเดช ต่อมาได้เป็นเจ้าพระยาวรวงศาธิราช เสนาบดีกรมคลัง ในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าเสือ ส่วนบุตรคนที่หนึ่ง สามและสี่ ไม่ปรากฏนาม

 เจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) บุตรกรมพระเทพามาตย์ (เจ้าแม่วัดดุสิต)

เป็นพ่อของเจ้าพระยาวรวงศาธิราช (ขุนทอง) เป็นปู่พระยาราชนกูล (ทองคำ)

 เจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) ต่อมาได้บุตรชายคือ “ขุนทอง” ซึ่งเข้ารับราชการเป็นเจ้าพระยาวรวงศาธิราช มีบุตรชายสืบสกุลชื่อ “ทองคำ” มีชั้นยศเป็นจมื่นมหาสนิท ภายหลังได้รับราชการเป็นพระยาราชนกูล (ทองคำ) บุคคลที่ได้อพยพครอบครัว ไปอยู่ที่สะแกกรัง ภรรยาให้กำเนิดบุตรชายคนโตชื่อ “ทองดี”

ครั้นสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอเจ้าฟ้าเพชร ในพระเจ้าเสือ ได้ครองราชสมบัติเป็นพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ ครอบครัวของพระยาราชนกูลจึงกลับเข้ามารับราชการในกรุงศรีอยุธยา ได้เป็นพระอักษรสุนทรศาสตร์ ครอบครัวนี้ตั้งบ้านเรือนเป็นหลักฐานอยู่ที่บริเวณป้อมเพชร กรุงศรีอยุธยา

ต่อมาพระยาราชนกูล (ทองคำ) ได้สู่ขอ ‘ดาวเรือง’ หลานสาวของพระยาอภัยราชา สมุหนายก อยู่กินตามประเพณีกับหลวงพินิจอักษร (ทองดี) ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นพระอักษรสุนทรศาสตร์ เสมียนตรากรมมหาดไทย มีบุตรคนแรกชื่อสา คนที่สองชื่อราม คนที่สามชื่อแก้ว ส่วนคนที่สี่พระภิกษุเจ้าฟ้านเรนทร์ กรมขุนสุเรนทร์พิทักษ์ พระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ ซึ่งเสด็จออกผนวชได้เสด็จมาเยี่ยมและได้ทำน้ำมนต์สะเดาะเคราะห์ให้เพื่อต้องการให้นางคลอดง่าย ครั้นคุณนายดาวเรืองคลอดบุตรเป็นชายพระภิกษุเจ้าฟ้านเรนทร์ กรมขุนสุเรนทร์พิทักษ์ ทรงฉีกชายสบงผูกคอให้เด็กเพื่อความเป็นมงคล บุตรชายคนนี้พระอักษรสุนทรศาสตร์ตั้งชื่อว่า ‘ทองด้วง’

ในปีพ.ศ.๒๓๐๒ นายทองด้วงมีอายุ ๒๒ ปี พระอักษรสุนทรศาสตร์ (ทองดี) บิดาจึงจัดพิธีบวชให้ตามประเพณี โดยจำพรรษาที่วัดมหาทะลาย อยู่ร่วมกับพระภิกษุสิน (คือสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช) ระหว่างที่อุปสมบทนั้น ซินแสหมอดูได้ทำนายพระภิกษุทั้งสองว่า จะได้เป็นกษัตริย์ ดังพระนิพนธ์ในเรื่องสามกรุง ของพระเจ้าวงวงศ์เธอกรมหมื่นพิทยากรณ์ว่า

“ท่านเป็นบุรุษต้องตามลักษ์         ล้วนแล

บุญเด่นเห็นประจักษ์                เจิดหล้า

จักสู่กระภูศักดิ์                      สุรกษัตริย์

สืบศุภวงศ์ตรงหล้า                 สฤษดิ์เลี้ยงเวียงสยาม”

ครั้นพระภิกษุทองด้วงลาสิกขาแล้ว พระอักษรสุนทรศาสตร์ (ทองดี) ได้ไปสู่ขอ ‘นาค’ บุตรีของเศรษฐีทองและนางสั้น ชาวบ้านอัมพวา เมืองราชบุรี มาแต่งงานกับทองด้วง

ทองด้วง ได้รับราชการตำแหน่งเป็นหลวงยกกระบัตร เมืองราชบุรี ภายหลังได้เข้ารับราชการอยู่กับสมเด็จพระเจ้าตากสิน เป็นพระยาราชวรินทร์ ตำรวจขวา และสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (ทองด้วง)

ครั้งที่เป็นหลวงยกกระบัตร เมืองราชบุรี ได้แต่งงานกับนาค ต่อมาเมื่อครองราชย์จึงได้สถาปนาเป็น              สมเด็จพระอมรินทรามาตย์ เป็นราชนิกูลในเชื้อสาย ณ บางช้าง

ส่วนบุญมาน้องชายเข้ารับราชการกับพระเจ้ากรุงธนบุรี เป็นพระยาสุรสีห์สิงหนาท (บุญมา) และเป็นทหารเสือของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ครั้นเมื่อพระเชษฐาธิราชปราบดาภิเษกเป็นกษัตริย์ จึงได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จกรมพระราชวังบวรสุรสิงหนาท ตำแหน่งพระมหาอุปราชพระราชวังบวรสถานมงคล หรือวังหน้า

พระมหาชนกแห่งปฐมกษัตริย์ราชวงศ์จักรีมีความปรากฏเป็นหลักฐานในพระราชหัตถเลขาของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงมีถึง เวอร์ จอห์น เบาริ่ง ในหนังสือ THE KINGDOM AND PEOPLE มีความแปลดังนี้

“ผู้ซึ่งเป็นพระมหาชนกแห่งปฐมกษัตริย์ราชวงศ์จักรี และเป็นพระอัยกาของพระบิดาแห่งกษัตริย์องค์ปัจจุบัน (คือตัวข้าพเจ้าเอง) ของประเทศสยาม เป็นราชโอรสอันสูงศักดิ์ของราชวงศ์ที่สืบเชื้อสายมาจากตระกูลขุนนางกระทรวงต่างประเทศ ซึ่งได้ย้ายถิ่นฐานมาอยู่ที่กรุงศรีอยุธยา และต่อมาได้ย้ายถิ่นฐานมาอยู่ที่บ้านสะแกกรัง อันเป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำ อันเป็นสาขาของแม่น้ำใหญ่เชื่อมอาณาเขตติดต่อภาคเหนือและภาคใต้ของประเทศสยาม ประมาณเส้นรุ้ง 13” 15” 30 เหนือ ดูจะกว่าบ้างเล็กน้อย เส้นแวง 99” 90” ตะวันออก เล่ากันว่า บุคคลผู้มีความสำคัญได้ถือกำเนิดที่นี่ และกลายเป็นผู้มีความรู้ความสามารถเป็นพิเศษของราชวงศ์สยาม ที่มาจากหมู่บ้านสะแกกรังสู่กรุงศรีอยุธยา…”

บุคคลผู้มีความสำคัญถือกำเนิดที่บ้านสะแกกรังตามหลักฐานนี้คือ “ทองดี” ต่อมาคือ สมเด็จพระปฐมบรมมหาชนกนาถ (ทองดี) ผู้ซึ่งเป็นพระบรมชนกของต้นราชวงศ์จักรี

 ราชวงศ์จักรีถือว่าสืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์พระร่วง (สมัยสุโขทัย) หรือราชวงศ์สุโขทัย (สมัยอยุธยา) ซึ่งเป็นราชวงศ์เดียวกัน นับตั้งแต่สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช (ขุนพิเรนทรเทพ) เจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) จนถึงสมเด็จพระชนกาธิบดี (ทองดี) และสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๑ สถาปนาราชวงศ์กษัตริย์ ครองกรุงรัตนโกสินทร์ ลำดับราชวงศ์จักรีเริ่มต้นราชวงศ์ตั้งแต่ สมเด็จพระชนกาธิบดี (ทองดี) กล่าวคือ เป็นสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนกนาถ แห่งปฐมกษัตริย์ราชวงศ์จักรี

บันทึกแห่งประวัติศาสตร์

พระมหากษัตริย์ผู้ทรงเป็นที่รักยิ่งของปวงชนชาวไทย และทรงสืบราชสันตติวงศ์ยาวนานที่สุดในโลกกว่า ๗๐๐ ปี

ค้นหาคำตอบจากหนังสือ “ในหลวงในดวงใจ”

เขียนโดย พลาดิศัย สิทธิธัญกิจ

จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์ดีเอ็มจี

สนใจหนังสือและโปรโมชั่นดีดี

สอบถามโทร 📞

02 685 2255

หนังสือที่ตีพิมพ์ส่วนใหญ่ ผู้พิมพ์หรือสำนักพิมพ์ต่างหวังลึกๆ อยากเห็นหนังสือที่ผลิตออกมาเป็นที่ต้องการของนักอ่าน และมีเพียงไม่กี่ปกหรือเล่มที่มีการพิมพ์ซ้ำบ่อยครั้ง ไม่ว่าหนังสือเล่มนั้นจะเป็นผลงานของนักเขียนไทย หรือแม้แต่หนังสือแปล

และที่หยิบยกมากล่าวเล่าให้ทุกๆ ท่านได้อ่านคือหนังสือแปลที่มียอดพิมพ์ทั่วโลกกว่า 20 ล้านเล่ม และมีการพิมพ์เผยแพร่ทั่วโลกกว่า 38 ภาษา เป็นนักเขียนที่ทุกท่านรู้จักคุ้นเคยเป็นอย่างดีนั่นก็คือ สตีเฟน อาร์. โควีย์ และหนังสือที่ยอดขายสูงสุดคือ “7 อุปนิสัย สำหรับผู้ทรงประสิทธิผลยิ่ง” ซึ่งหนังสือเล่มนี้ได้กล่าวลึกถึงความคิดที่ว่า

“การเรียนแล้วไม่ทำ

ไม่ถือเป็นการเรียนรู้

การรู้แล้วไม่ทำ

ไม่ถือว่ารู้จริง”

หนังสือเล่มนี้เป็นบทเรียนที่ทรงพลัง ที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของเรา…ปลุกหลักคิดและตอบสนองในเชิงบวกให้คุณได้ซึมซับและปรับใช้ คุณทำได้ ความสำเร็จก็อยู่ไม่ไกลจากความเป็นจริง เพียงแค่เริ่มตั้งแต่เดี๋ยวนี้!!!

สตีเฟน อาร์. โควีย์ ได้กล่าวเอาไว้ว่า…

การเรียนรู้อัตชีวประวัติของแฟรงคลิน พอที่จะเป็นแนวทางแบบอย่างของสื่อสิ่งพิมพ์ประเภทนี้ได้ อาจจะกล่าวได้ว่าเป็นเรื่องเล่าของชายคนหนึ่ง ที่พยายามมุ่งมั่นตั้งใจจะผนึกหลักการและอุปนิสัยให้ฝังรากลึกในแก่นธรรมชาติของตนเอง

จรรยาบรรณคุณลักษณะสอนหลักการพื้นฐานของการใช้ชีวิตทรงประสิทธิผล

ยืนยันว่ามนุษย์เราจะเสพความสำเร็จแท้จริงและความสุขยั่งยืนได้

ก็ต่อเมื่อเรียนรู้และผนึกหลักการเหล่านี้ไว้ในคุณลักษณะประจำตัว

สิ่งพิมพ์ยุคหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เปลี่ยนมุมมองความสำเร็จจากจรรยาบรรณคุณลักษณะมายังสิ่งที่เราอาจเรียกได้ว่า ‘จรรยาบรรณบุคลิกภาพ’ ความสำเร็จจะเป็นผลจากการขัดเกลาบุคลิกภาพให้เปล่งปลั่งฉายภาพให้ปรากฏต่อสายตาสาธารณชน ภาพของทัศนคติและพฤติกรรมทักษะและเทคนิคพิเศษ ที่จะใช้เป็นน้ำมันหล่อลื่นกระบวนการสานสัมพันธ์กับมนุษย์ผู้อื่น จรรยาบรรณบุคลิกภาพเสนอสองเส้นทาง ทางแรกเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตและเทคนิคประชาสัมพันธ์ อีกทางหนึ่งจะเป็นทัศนคติเชิงบวก บางเรื่องราวเป็นแนวปรัชญาที่เป็นแรงบันดาลใจ กระตุ้นต่อมอารมณ์ให้ฮึกเหิม บางครั้งนำมาเป็นข้อกล่าวอ้าง เพื่อชี้นำชีวิต เช่น “ทัศนคติเป็นตัวกำหนดระดับความสูงที่จะไต่ขึ้นไปได้” หรือ “รอยยิ้มผูกมิตรได้มากกว่าอาการหน้านิ่วคิ้วขมวด” และ “สิ่งใดก็ตามที่จิตมนุษย์คิดขึ้นมาได้และเชื่ออย่างจริงจัง…จะเกิดผลได้เสมอ”

ส่วนอื่นที่เหลือของวิถีบุคลิกภาพ เป็นการโน้มน้าว หรือการลวงด้วยเล่ห์ เพียงเพื่อกระตุ้นให้ผู้คนใช้เทคนิคให้ผู้อื่นหลงไหล ชอบพอหรือเป็นการเสแสร้งแกล้งเอาใจ ในงานอดิเรกของผู้อื่น เพื่อปูทางให้กับตนเองไปสู่สิ่งที่วาดหวังต้องการ หรือ “วางมาด แผ่ขยายพลัง” หรือแสดงอำนาจคุกคามข่มขู่ทุกเรื่องราวในชีวิต

เราต้องยอมรับว่าสิ่งพิมพ์บางชนิด เป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งของความสำเร็จ แต่จัดเป็นองค์ประกอบหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่ฐานรากและตัวเร่งปฏิกิริยา แต่หากเราเปรียบเทียบกับจรรยาบรรณคุณลักษณะ จรรยาบรรณบุคลิกภาพ เป็นเพียงแค่ลมปากที่ไร้ความจริงใจ เป็นแรงขับเคลื่อนพื้นฐานและเทคนิคที่แผ่ขยายอิทธิพล เพื่อต้องการแก้ปัญหาเร่งด่วน ทางกลยุทธ์การวางอำนาจ ทักษะการสื่อสาร และพลังจิตเชิงบวก

7 อุปนิสัย สำหรับผู้ทรงประสิทธิผลยิ่ง  รวบรวมหลักการพื้นฐานของประสิทธิผลของมนุษย์ อุปนิสัยพื้นฐาน อุปนิสัยปฐมภูมิ แทนค่าหลักการเที่ยงตรงภายในที่จะเป็นฐานรากของความสำเร็จและความสุขยั่งยืน

ก่อนที่เราจะศึกษาทำความเข้าใจอุปนิสัยเจ็ดข้อ เราจำเป็นต้องเข้าใจ ‘กรอบความคิด’  ของตัวเราและวิธีที่จะ ‘เปลี่ยนกรอบความคิด’ เสียก่อน

ทั้งจรรยาบรรณคุณลักษณะและจรรยาบรรณบุคลิกภาพ เป็นตัวอย่างของกรอบความคิดทางสังคม คำว่า กรอบความคิด (paradigm) มาจากภาษากรีก เดิมทีนิยมใช้ในแวดวงวิทยาศาสตร์ ปัจจุบันนำมาใช้แพร่หลายในบทสนทนาทั่วไป หมายความถึงต้นแบบ ทฤษฎี การรับรู้ การอนุมาน หรือกรอบอ้างอิง ความหมายทั่วไปคือ วิถีที่เรา ‘มอง’ โลกมิใช่การมองเห็นด้วยดวงตา หากแต่เป็นการรับรู้การทำความเข้าใจ และการตีความ

หากจะเข้าใจให้ถูกต้องตรงกัน หนทางง่ายที่สุดที่จะเข้าใจกรอบความคิดก็คือ มองว่าเป็นแผนที่ เราทุกคนทราบกันดีแล้วว่า “แผนที่มิใช่ดินแดน” แผนที่เป็นเพียงกรอบอ้างอิง ชี้ให้เห็นจุดบางจุดในดินแดน นั่นคือ ความหมายแท้จริงของกรอบความคิด เป็นแต่เพียงทฤษฎี คำอธิบาย หรือต้นแบบของอะไรสักอย่าง

สมมติว่าคุณต้องการเดินทางไปยังจุดใดจุดหนึ่งกลางมหานครชิคาโก แผนที่ถนนของมหานครจะช่วยได้มาก ที่จะพาคุณไปยังจุดหมาย แต่ถ้าคุณได้รับแผนที่ผิดเมือง ความผิดพลาดจากการพิมพ์ แผนที่เมืองอื่นที่ตีตราว่า ‘ชิคาโก’ แต่แท้จริงแล้วเป็นแผนที่ดีทรอยต์ พอจะวาดภาพความสับสนวุ่นวายใจขนาดหนักได้ไหม ในตอนที่พยายามเดินทางไปสู่เป้าหมาย?

คุณอาจจะปรับปรุงแก้ไข ‘พฤติกรรม’ ของตน ทำงานให้หนักขึ้นขยันยิ่งขึ้น เร็วยิ่งขึ้น แต่ความอุตสาหะจะประสบผลเพียงแค่พาคุณไปผิดที่หลงทางได้เร็วขึ้นเท่านั้นเอง

คุณอาจจะปรับปรุง ‘ทัศนคติ’ เปลี่ยนความคิดเป็นเชิงบวกเสมอ แต่คุณก็ยังไม่บรรลุเป้าหมายที่ต้องการ (อาจเป็นได้ว่าคุณไม่เป็นทุกข์เป็นร้อนอีกต่อไปแล้ว ในเมื่อมีทัศนคติในเชิงบวก คุณสุขใจไร้กังวลในที่ใหม่ที่ไปถึง)

“ทุกคราวที่เราคิดว่า ปัญหาอยู่ “ข้างนอก” ความคิดนั้นเองที่ป็นปัญหา เราให้อำนาจปัจจัยภายนอกแผ่เข้ามาควบคุมบงการตัวเรา กรอบความคิดเปลี่ยนไปเป็น “จากภายนอกสู่ภายใน” วิงวอนให้สิ่งที่อยู่ภายนอกเปลี่ยนแปลงไปก่อนที่เราจะก่อความเปลี่ยนแปลงภายในได้”

บทเรียนทรงพลัง เพื่อการเปลี่ยนแปลงโฉมชีวิตส่วนบุคคล หนังสือยอดเยี่ยมที่สามารถเปลี่ยนชีวิตคุณได้ เพราะ “นิสัยของคนที่ประสบความสำเร็จ คือทำในสิ่งที่คนล้มเหลว ไม่อยากทำ”

เพียงแค่เราทำความเข้าใจกับตนเอง และสนองตอบความใคร่คิด เราก็จะรู้ว่า สิ่งที่เราปรารถนาคืออะไร? อย่าหยุดเพียงเพื่อ “รู้” แต่เราควรหยุดเมื่อไม่มีอะไรให้ “รู้”

หนังสือดี อย่าตั้งเอาไว้ แต่ควรหยิบมาอ่านและแนะนำให้คนอื่นได้อ่านอย่างเช่นที่เราอ่าน เพราะความรู้ เป็นภูมิความคิดที่เราได้นำมาใช้ให้เกิดประโยชน์!!! และหนังสือเล่มนี้มีค่าดุจทองคำ เป็นภูมิความคิดที่อ่านแล้วทำให้คน “เปลี่ยน!”

7 อุปนิสัย สำหรับผู้ทรงประสิทธิผลยิ่ง

THE 7 HABITS OF HIGHLY EFFECTIVE PEOPLE

สำนักพิมพ์ดีเอ็มจี จัดพิมพ์

สนใจติดต่อสอบถาม โทร.02 685 2299

คิดใหญ่ ใจกบฏ

โทษนั้นสำคัญนัก!

ประวัติศาสตร์ย่อมมีข้อขัดแย้ง แต่การบันทึกเรื่องราวของประวัติศาสตร์ ต้องค้นคว้าหาข้อมูล เพื่อนำมาอ้างอิง แต่ถึงอย่างไร? เราก็ควรให้ความสำคัญกับประวัติศาสตร์ เช่นเดียวกับบันทึกเรื่องราวของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

ซึ่งปัจจุบันมีหนังสือมากมายหลากหลายเล่มที่เขียนบันทึกในอดีตของประวัติศาสตร์ให้เราได้ศึกษา แต่เท่าที่อ่านหนังสือแนวประวัติศาสตร์มีเพียงเล่มหนึ่งที่น่าติดตาม ค้นหา จากหนังสือประชุมพงศาวดารภาคที่ 6 โดย สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงอธิบายว่า นอกจากเฉลิมพระนาม สมเด็จพระบรมราชาที่ 4 แล้ว หนังสือเก่าเรียกพระองค์ว่า “ขุนหลวงตาก” บ้างเรียก “เจ้ากรุงธนบุรี” และ “พระเจ้ากรุงธนบุรี”

ในสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมีก๊กหรือชุมนุมต่างๆ ตั้งตัวแข็งข้อ แต่ด้วยความสามารถของพระเจ้ากรุงธนบุรี และแม่ทัพที่เข้มแข็ง ทำให้การปราบชุมนุมต่างๆ ประสบกับชัยชนะ ทำให้อาณาเขตของพระเจ้ากรุงธนบุรีกว้างขวางมากที่สุด

ชุมนุมที่คิดกบฏ ยึดอำนาจตั้งตนเป็นใหญ่ จุดจบ! คือ “ประหาร”

ยุคนั้นมีชุมนุมเจ้าพิมาย มีกรมหมื่นเทพพิพิธ ตั้งตัวเป็นใหญ่ขึ้นที่เมืองพิมาย เขตจังหวัดนครราชสีมาในปัจจุบัน ชาวเมืองเรียก “เจ้าพิมาย” ปกครองด้านตะวันออกเฉียงเหนือตลอดจนเมืองสระบุรี ทิศเหนือจดแดนลานช้าง ตะวันออกจดแดนกัมพูชา นับว่าเป็นชุมนุมที่ใหญ่มาก

กรมหมื่นเทพพิพิธ เป็นโอรสของพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เคยมีความผิดฐานคิดกบฏต่อพระเจ้าเอกทัศน์ ถูกเนรเทศไปอยู่เกาะลังกา แต่ได้กลับมาเกลี้ยกล่อมคนไทยช่วยรบพม่า แต่ก็ต้องพ่ายพม่า สุดท้ายหนีไปอยู่เมืองนครราชสีมา ได้กำจัดเจ้าเมืองนครราชสีมา และยึดอำนาจตั้งตนเป็นเจ้าเมือง ครั้นพวกพ้องของน้องพระยานครราชสีมา เจ้าเมืองพิมายเดิม ได้ทำการเกณฑ์คนมายึดอำนาจคืนได้สำเร็จ แต่ด้วยความที่สงสารกรมหมื่นเทพพิพิธ จึงได้นำตัวไปคุมขังที่เมืองพิมาย

หลังจากที่เสียกรุงศรีอยุธยา พม่ากวาดต้อนผู้คนและเจ้านายในพระราชวงศ์ไปเมืองพม่า พระพิมายนับถือพระราชวงศ์มาก จึงยกกรมหมื่นเทพพิพิธเป็นเจ้า ส่วน “พระพิมาย” ได้รับการแต่งตั้งเป็น “เจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์” เป็นผู้สำเร็จบ้านเมือง ภายหลังนำกำลังลงไปกำจัดเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช และหัวเมืองต่างๆ ไว้ในอำนาจ กลายเป็นชุมนุมใหญ่หลังจากที่เสียกรุง

พ.ศ.2311 พระเจ้ากรุงธนบุรี ทรงบัญชาให้จัดทัพ 2 กองทัพ เป็นทัพของ พระมหามนตรี (บุญมา) และทัพ พระราชวรินทร์ (ทองด้วง) และพระเจ้ากรุงธนบุรี เป็นทัพหลวง มุ่งตรงไปโคราช เพื่อปราบชุมนุมเจ้าพิมาย ซึ่งมี กรมหมื่นเทพพิพิธ เป็นหัวหน้าชุมชุม

เจ้าพิมายนี้เคยเป็นเจ้าต่างกรมพระโอรสของพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เป็นผู้กราบทูลเจ้าฟ้ากุ้ง และมีเรื่องกับเจ้าฟ้าอุทุมพร จึงถูกเนรเทศไปอยู่เมืองลังกา เมื่อกรุงศรีอยุธยาเสียให้กับพม่า จึงย้อนกลับมาอยู่พิมาย โดยมีอดีตเจ้าเมืองพิมายให้การสนับสนุนตั้งชุมนุม มี “มองย่า” ทหาร เข้าร่วมชุมนุมด้วย

การรบครั้งนี้ ฝ่ายของพระเจ้ากรุงธนบุรี ได้เปรียบเข้าสู้รบได้ชัยชนะและจับตัวแม่ทัพ พระยาศรีสุริยวงศ์ พระมหามนตรี และมองย่า ได้ แต่แม่ทัพทั้งสามไม่ยอมสวามิภักดิ์ด้วย จึงสั่งประหารชีวิตทั้งสามคน เว้นแต่ กรมหมื่นเทพพิพิธ หนีไปพึ่ง เจ้ากรุงศรีสัตนาคนหุต ที่เมืองเวียงจันทน์ พระเจ้ากรุงธนบุรีจึงยึดเมืองได้

ขุนชนะ กรมการเมืองอาสาขอไปจับตัวกรมหมื่นเทพพิพิธมาถวาย เมื่อจับตัวมาถวายได้ ทรงหมายพระทัยจะให้ช่วยราชการ แต่กรมหมื่นเทพพิพิธไม่ยอมอ่อนน้อมให้ จึงตรัสสั่งให้ประหารชีวิต

เป็นความสัตย์แห่งข้า

ข้าทำความเพียร มิได้คิดแก่กายและชีวิต

ทั้งนี้จะปรารถนาสมบัติพัสถานอันใดหามิได้

ปรารถนาแต่จะให้สมถะชีพราหมณ์สัตว์โลกเป็นสุข

อย่าให้เบียดเบียนกัน ให้ตั้งอยู่ในธรรมปฎฏิบัติ เพื่อที่จะเป็นปัจจัยแก่โพธิญาณสิ่งเดียว

ถ้าแลผู้ใดอาจสามารถอยู่ในราชสมบัติ ให้สมณพราหมณ์ประชาราษฎรเป็นสุขได้

จะยกสมบัติทั้งนี้ให้แก่บุคคลผู้นั้น แล้วข้าจะไปสร้างสมณธรรมแต่ผู้เดียว

ถ้ามิฉะนั้นปรารถนาศีรศะและหทัยวัตถุ สิ่งหนึ่งสิ่งใดก็จะให้แก่ผู้นั้น

พระราชดำรัสสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

ที่เมืองพุทไธมาศ เวลาบ่าย 3 โมงเศษ

วันพุธ เดือนอ้าย ขึ้น 5 ค่ำ ปีเถาะ พ.ศ.2314

 ข้อมูลที่กล่าวอ้างมาเป็นเพียงส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ที่คนไทยควรอ่าน! ที่เรายืนอยู่ได้อย่างสงบสุขบนผืนแผ่นดินไทย ก็ด้วยพระบารมีและพระพุทธคุณของพระมหากษัตริย์ไทยในอดีต และเหล่าบรรพชนที่ได้สละเลือดเนื้อ ชีวิต และจิตวิญญาณ เพื่อรักษาชาติไทยให้คงอยู่มาจนทุกวันนี้

เรื่องราวเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ในยุคสมัยพระเจ้าตากสินมหาราช ไม่ได้มีเพียงเท่านี้ ติดตามอ่านเพิ่มเติมได้จากหนังสือ “บันทึกจอมทัพ พระเจ้าตากสินมหาราช” จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ดีเอ็มจี